Wyszukiwarka alternatywna (przeszukuj zasoby wszystkich bibliotek)
Wczytywanie

Strona główna » Działy » Kolekcja osobista » Kolekcje (zbiory/zespoły) » Kolekcja (zbiór/zespół)„Szymon Wdowiak” » Teczki (jednostki archiwalne)

Teczki (jednostki archiwalne)
Nazwa Archiwum Miejska Biblioteka Publiczna w Milanówku Tytuł zespołu kolekcji Szymon Wdowiak Tresć/zawartość Dzieje twórcy Szymon Wdowiak od urodzenia mieszkał w Milanówku. Był synem jednego z najbardziej zasłużonych dla Milanówka nauczycieli. Ukończył studia na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego. Wzrastając w środowisku milanowskim, nasycił milanowskim światem przyrody wielki talent, który zaowocował nieprzeciętną drogą twórczą. Największą pasją jego życia stały się góry wysokie, alpinistyka, a przede wszystkim – fotografowanie i filmowanie. Z kamerą towarzyszył licznym polskim wyprawom eksploracyjno-alpinistycznym, m.in. Kanngbaczen (1974), Kanchendzanga (1978), Annapurna (1982), K-2 (1983). Był również operatorem filmowym Polskiej Wyprawy PAN na Antarktykę (1975/76). Filmował na Kaukazie i w Pamirze, w górach Alaski i Kanady, Patagonii, Mongolii, Tybecie, Indiach, Karakorum, najczęściej jednak w Himalajach i Nepalu. Plonem jego wypraw jest ponad 70 filmów dokumentalnych, zrealizowanych całkowicie we własnym opracowaniu autorskim (scenariusz, zdjęcia, reżyseria, komentarz). Szczególne uznanie i szeroki rozgłos przyniosły S. Wdowiakowi cykle filmowe, które powstawały w ramach współpracy z Telewizją Polską, m.in. Tryptyk Himalajski (1978/79), Niedotykalni (1985), Z Łona Gór (1985), Patagońskie Żywioły (1987), Wisła Płynie... (1992), Tao i Kormorany (1997). Jest laureatem prestiżowych nagród na festiwalach filmów podróżniczych i górskich, m.in. Grand Prix Tbilisi (1975), Grand Prix Warszawa (1995), Nagroda Specjalna Trento (1996). Za filmy Pokochać drzewa i Wisła płynie... otrzymał Nagrodę Narodowej Fundacji Ochrony Środowiska podczas II Ogólnopolskiego Festiwalu Filmów Ekologicznych EKOFILM’92. Obok obrazów filmowych Szymon Wdowiak prezentował swoje zdjęcia na wielu wystawach zbiorowych i indywidualnych oraz publikowanych w wydawnictwach albumowych. Warto przypomnieć, że swoją pierwszą indywidualną wystawę fotograficzną Lodowce Kaukazu przedstawił publiczności w Muzeum Ziemi PAN w 1967 roku. W listopadzie i grudniu 2000 r. odbyła się wystawa fotografii pt. Wśród bogów i kamieni, również w Muzeum Ziemi PAN. Milanowianie pamiętają realizację filmu Pokochać drzewa. W 1999 r. otrzymał podziękowanie od Burmistrza Miasta Jerzego Wysockiego oraz Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury za twórczy wkład w rozwój kultury na terenie Milanówka. W 2004 r. był jednym z jurorów III Międzynarodowego Festiwalu Filmów Przyrodniczych im. Braci Wagów. Szymon Wdowiak został uhonorowany wieloma odznakami i medalami, m.in. Polskiego Klubu Górskiego, medalem „Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe”, medalem „Zasłużony dla Kultury Fizycznej i Turystyki”, medalem „100 Lat Organizacji Taternickich w Polsce 1903-2003”. Dla Milanówka zapisał się w sposób szczególny realizacją filmu Pokochać drzewa, w którym uwrażliwił milanowian na potrzebę ochrony niezwykle wartościowego drzewostanu oraz na konieczność właściwych postaw ekologicznych. Stając się wielkim autorytetem twórczym, wywierał i wywiera ogromny wpływ na postawy wielu artystów fotografików, filmowców, naukowców, alpinistów i innych, promując jednocześnie Milanówek, w którym mieszkał i tworzył, oraz świat przyrody, którego był miłośnikiem. Zmarł w listopadzie 2013 roku. Został pochowany na milanowskim cmentarzu. Informacja o pochodzeniu zbioru Kolekcja zdjęć Szymona Wdowiaka pochodzi ze zbiorów prywatnych artysty w Milanówku i została została odostepniona do archiwum przez małżonkę Marię Wdowiak. Wśród zawartej tu kolekcji zdjęć, które artysta pozostawił, znajduje się reportaż z wyprawy do Indii w 1973 r., a w szczególności do Doliny Kulu, oraz reportaż z wyprawy himalaistycznej na Annapurnę w 1981 r. Celem pierwszej było zrealizowanie filmu dokumentalnego pt. „W Dolinie Kulu”. Premiera filmu miała miejsce w 1974 r. Został wyprodukowany przez Interpress Film, reżyserem był Włodzimierz Borowik, operatorem Szymon Wdowiak. Dolina Kulu leży w Indiach, w stanie Himachal Pradesh, w zachodnich Himalajach. Jest otoczona trzema pasmami gór: Himalajami Wysokimi, Pir Panjal, Dhaula Dhar. Prowadzi przez nią górska droga do Ladakhu. Kolekcja zdjęć przedstawia miejsca niezwykle ciekawe przyrodniczo, ludzi i ich kulturę, zabytki, ich charakterystykę oraz piękno. Można powiedzieć, że są to swoiste „szkice z podróży”. Pokazują niejednokrotnie to, czego nie zarejestrowała kamera filmowa i w związku z tym są swoistym dopełnieniem obrazu i treści filmu. Posiadają ogromną wartość historyczną, ponieważ pokazują Indie sprzed niemal pół wieku. Drugi reportaż związany jest z niezwykle ryzykowną ekspedycją, zorganizowaną przez Klub Wysokogórski w Zakopanem, pod kierownictwem Ryszarda Szafirskiego. Zespół wspinał się prawym filarem ściany południowej Annapurny. Góra ta cieszy się złą sławą ze względu na ilość ofiar, jakie pochłonęła w historii himalaizmu. Można rzec, że co drugie wejście kończy się śmiercią. Annapurna to dziesiąty co do wysokości szczyt Ziemi (8091 m n.p.m.). W wyprawie uczestniczyli: Maciej Berbeka, Ryszard Gajewski, Zdzisław Kiszela, Lech Korniszewski – lekarz, Bogusław Probulski, Maciej Pawlikowski, Włodzimierz Stoiński oraz Ryszard Szafirski – kierownik. Ponadto w wyprawie udział wzięli: Szymon Wdowiak – operator filmowy (Centralna Wytwórnia Programów i Filmów Telewizyjnych, POLTEL), ksiądz Stanisław Kardasz i Krzysztof Wiśniewski – kierowca. Chociaż wyprawa zakończyła się sukcesem i szczyt został zdobyty 23 maja 1981 r. przez Macieja Berbekę i Bogusława Probulskiego, to wyprawie towarzyszyła pewna dramaturgia, prócz dramaturgii pogodowej. Wyprawa postawiła sobie za cel uczczenie człowieka, który najbardziej spośród wszystkich Polaków pokazuje, że „nie samym chlebem człowiek żyje” – Ojca Świętego Jana Pawła II. Celem wyprawy było nazwanie nowej drogi na Annapurnę jego imieniem, a zdobyty wierzchołek – Jasną Górą, czyli „Droga Jana Pawła II na Jasną Górę”. Pierwszą bazę założono na początku kwietnia 1981 r. (5400 m n.p.m.). W trakcie wspinaczki, 13 maja 1981 r. radio nepalskie podało informację, że w Watykanie doszło do zamachu na życie Jana Pawła II i intencja wspinaczy przybrała zupełnie inny wymiar. Od tej chwili walka o życie Jana Pawła II toczyła się równolegle z walką o zdobycie szczytu. Kiedy szczyt został zdobyty, życiu papieża już nie zagrażało niebezpieczeństwo. W sumie zmagania trwały niemal dwa miesiące. Kolekcja zdjęć jest „szkicem fotograficznym z sukcesu zdobycia szczytu” i pokazuje to, czego nie pokazuje film zrealizowany podczas wyprawy pt. „Jasna Góra Annapurna”. Znamiennym jest fakt, że sam film ukazał się dopiero w 1984 r. – czyli po zniesieniu stanu wojennego. Informację o zastosowanej metodzie porządkowania i inwentaryzacji akt, Zdjęcia zostały uporządkowane w sposób zgodny z zastanym porządkiem skonstruawanym przez artystę w zbiorze własnym, przed śmiercią. Daty krańcowe dokumentacji 1973 - 1981 Sygnatury dawne i uwagi Sygnatur dawnych brak Stan fizyczny Dobry Język Pol Rozmiar 1000 zdjęć , katalog kolekcji dostepny pod adresem: http://archiwa.org/as/as_img/uploaded/Katalog%20Szymon%20Wdowiak.pdf

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.



Polsko-Amerykańska Fundacja Wolności jest partnerem Fundacji Billa i Melindy Gates w przedsięwzięciu, które ma ułatwić polskim bibliotekom publicznym dostęp do komputerów, Internetu i szkoleń. Program Rozwoju Bibliotek w Polsce jest realizowany przez Fundację Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego.